|
|
| Google Earth Outreach - Praktijkvoorbeeld | |
|
|
|
|
|
|
|
||||||||
|
United States Holocaust Memorial Museum Crisis in Darfur
Dankzij dit samenwerkingsverband kunnen straks miljoenen internetgebruikers over de hele wereld inzoomen en satellietbeelden zien van de platgebrande dorpen, moskeeën en scholen. Na het zien van de beelden kan niemand nog ontkennen dat genocide het enige woord is voor wat er in Darfur gebeurt, en dat we de morele plicht hebben om hier iets aan te doen.
- President George W. Bush tijdens een toespraak in het U.S. Holocaust Memorial Museum op 18 april 2007
Inleiding
'Crisis in Darfur' door het U.S. Holocaust Memorial Museum; elke vlam staat voor een beschadigd of verwoest dorp. Beeld vergroten In de afgelopen vier jaar zijn in de Zuid-Sudanese regio Darfur meer dan 300.000 mensen gedood en 2.500.000 mensen uit hun woonplaats verdreven. In heel Darfur zijn meer dan 1600 dorpen beschadigd of compleet verwoest. De levens van de ontheemden hangen nog steeds aan een zijden draadje, terwijl geweld nog altijd aan de orde van de dag is in de nog overgebleven dorpen in heel Darfur en in de vele vluchtelingenkampen in de regio en het buurland Tsjaad. De plegers van genocide werken gewoonlijk onder een sluier van ontkenning en misleiding. De Sudanese overheid beweert dat er tijdens de ‘burgeroorlog’ in Darfur minder dan 9000 burgers zijn omgekomen. Dit soort beweringen is eenvoudig te weerleggen als iedereen over de hele wereld satellietbeelden met een hoge resolutie en ander kritiek bewijsmateriaal kan zien, waar dit voorheen was voorbehouden aan een klein aantal mensen. Nu kan elke gebruiker van Google Earth inzoomen op Darfur en zien hoe dorp na dorp verwoest wordt.
Waarom heeft het U.S. Holocaust Memorial Museum Crisis in Darfur gemaakt?
Een monument dat niet naar de toekomst kijkt, doet afbreuk aan de herinnering aan het verleden.
- Elie Wiesel, winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede en oprichter en voorzitter van het USHMM.
Het U.S. Holocaust Memorial Museum is een levend monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Holocaust. Het museum houdt de herinnering onder meer levend door de aandacht te vestigen op de huidige dreigingen van genocide en aanverwante misdaden. Ten tijde van de lancering van Google Earth in juni 2005 was de Academy for Genocide Prevention van het museum bezig te onderzoeken hoe specialisten op het gebied van buitenlands beleid informatie over opkomende dreigingen van genocide en massale wreedheden beter zouden kunnen uitwisselen. Het museum zag in dat Google Earth goed zou kunnen helpen bij het snel en overtuigend organiseren en presenteren van informatie en zou kunnen dienen als een effectief medium ter informatie en educatie over genocide en aanverwante misdaden tegen de menselijkheid. Het proces kwam echt op gang met de oprichting van een vrijwilligersorganisatie - het project BrightEarth ging onderzoeken hoe een nieuwe generatie kaarttoepassingen, zoals Google Earth, mensen over de hele wereld in staat zou kunnen stellen beter op te komen voor kwetsbare bevolkingsgroepen. Onder de deelnemers waren museummedewerkers, maar ook Declan Butler, senior wetenschapsjournalist bij Nature Magazine, Stefan Geens, een blogger die de populaire blog www.ogleearth.com beheert, en de GIS-specialisten Mikel Maron, Timothy Caro-Bruce en Brian Timoney.
Alles komt samen: beelden, kaarten en multimedia
Een van de ruim 1600 beschadigde of verwoeste dorpen in Darfur; meer dan 100.000 huizen zijn verwoest. Beeld vergroten Meer dan een jaar werkten museummedewerkers en vrijwilligers van BrightEarth aan het verzamelen van gegevens over de verwoesting van dorpen, de locaties van vluchtelingenkampen, toegang voor humanitaire hulp en nog veel meer. Hieruit konden begin 2006 de eerste conceptlagen voor KML worden gemaakt. Voor het eerst waren al deze beelden, gegevens en multimedia bij elkaar gebracht. Maar zonder beelden met een hoge resolutie was het presenteren van deze gegevens in Google Earth niet zo’n grote verbetering ten opzichte van de traditionele kaarten. Google beloofde het verkrijgen van beelden over Darfur hoog op de agenda te zetten en tussen najaar 2006 en voorjaar 2007 heeft het team van Google Earth grote gebieden van Darfur bijgewerkt met beelden met een hoge resolutie. Met alleen de beelden was het nagenoeg onmogelijk om de aangevallen dorpen te vinden. Met alleen de gegevens kon de gebruiker wel het grote geheel van de situatie in Darfur overzien, maar werd de invloed op elk individueel dorp of gehucht niet duidelijk gemaakt. Door de twee gegevenssets te combineren konden ze elkaar goed aanvullen. De beelden van de nasmeulende resten van dorp na dorp lieten overduidelijk de ernst zien van de verwoestingen en de nasleep hiervan, met honderdduizenden tenten in vluchtelingenkampen in het hele gebied. De foto’s en video’s met geografische gegevens van museummedewerkers en bekende internationale fotografen en de verklaringen van Amnesty International maakten de verhalen over wat er met deze dorpen gebeurd is, persoonlijker en overtuigender. Crisis in Darfur is het eerste project van het museum waarin de slachtoffers van genocide via Google Earth een gezicht krijgen. Het museum werkt nu aan innovatieve manieren om de lagen bij te werken zodat overlevenden, hulpverleners en mensen die in Darfur of elders in de wereld worden bedreigd door genocide, hun verhalen met ons kunnen delen.
De invloed van Crisis in DarfurZodra Google Earth had toegezegd de lagen van het museum als standaardinhoud aan te bieden aan alle gebruikers van Google Earth, was duidelijk dat dit project wereldwijd een enorme invloed zou krijgen.Crisis in Darfur werd op 10 april 2007 gelanceerd. De lancering werd wereldwijd opgepikt door ruim 500 Engelstalige mediakanalen en media in diverse andere talen, van Nederlands tot Arabisch. Honderden blogs hebben het nieuws gemeld en docenten, hulpverleners en activisten maken inmiddels geregeld gebruik van Google Earth om te laten zien hoe genocide eruit ziet. Ruim een miljoen mensen hebben aanvullende lagen gedownload van de website van het museum en meer dan 100.000 gebruikers hebben de pagina What Can I Do? bezocht om te zien hoe ze zelf een steentje kunnen bijdragen. Twee maanden na de lancering ontving de website van het museum nog steeds 50% meer bezoekers dan voorheen. Het wereldwijde bereik van de site is dankzij het project enorm uitgebreid: het percentage bezoekers van buiten de VS is in het afgelopen jaar gestegen van 25% tot 46%. Alleen al het aantal bezoeken uit Sudan zelf is meer dan vertienvoudigd. Deze reactie toont aan dat internetgebruikers over de hele wereld behoefte hebben aan meer technologische toepassingen waarmee ze op meer betekenisvolle en persoonlijke manieren kunnen zien wat er in de wereld gebeurt. Gebruikers van Google Earth kunnen nog steeds voor hun plezier inzoomen op hun eigen huis, een restaurant zoeken en steden in 3D bekijken, maar nu ze met eigen ogen kunnen zien wat er in Darfur gebeurt, worden ook de andere mogelijkheden van de ‘virtuele wereldbol’ duidelijk.
Mogelijkheden voor de toekomstOrganisaties van de Verenigde Naties beginnen Google Earth te gebruiken om belangrijke informatie te organiseren en uit te wisselen onder mensen in het veld en op het hoofdkantoor, en ook sommige niet-gouvernementele organisaties weten het programma al goed te vinden. Het gebruik van Google Earth als hulpmiddel ter voorkoming van genocide is echter nog beperkt.In combinatie met nieuwe interactieve Web 2.0-benaderingen kan met Google Earth het proces van operationele respons en tijdige waarschuwing worden veranderd door gezamenlijke en dynamische manieren te bieden waarmee gemeenschappen samen kunnen komen, belangrijke informatie kunnen uitwisselen en burgers de wereld in een nieuw licht kunnen tonen. Door een verbeterde snelle toegang tot satellietbeelden kunnen gebruikers van Google Earth over de hele wereld helpen risicogebieden in de gaten te houden en kunnen zij organisaties effectiever laten reageren op het gevaar van genocide. Als er meer gebruik wordt gemaakt van beelden op afstand, zien potentiële plegers misschien in dat hun misdaden tegen de menselijkheid niet verborgen zullen blijven voor de internationale gemeenschap. En ten slotte kan dankzij deze activiteiten misschien een geloofwaardige en wereldwijd toegankelijke openbare informatiedatabase worden opgezet, aan de hand waarvan de schuldvraag na misdaden tegen de menselijkheid, genocide en andere wreedheden kan worden behandeld.
AuteurMichael Graham, coördinator Genocide Prevention Mapping Initiative, USHMM
ContactgegevensMichael Graham, coördinator Genocide Prevention Mapping Initiative, gpmi@ushmm.orgInformatie voor de pers: Andrew Hollinger, ahollinger@ushmm.org |
|
